این مقاله توسط دوست بسیار عزیزم پوریا که از عاشقان واقعی آرسنال و تیری آنری هست نوشته شده است.در پایان نظر خود را نسبت به این مقاله اعلام کنید..
اگر انتخاب بر مبنای بازی های کل فصل اخیر صورت گرفته باشد که حق آنری و رونالدینیو بود که این جایزه را مال خود کنند.و اما اگر بر مینای مسابقات جام حجهانی تصمیمی اتخاذ شده باشد که باز هم کاناوارو شایستگی بردن توپ طلا را ندارد.پس داستان جیست؟
تیم های ایتالیایی همیشه با تکیه بر خط دفاعی خود توانسته اند به جایی برسند.شما دیدید که در پایان جام به تیمی رسید که تدافعی و کاملا خسته کننده بازی کرد.حتی در برابر استرالیا با خوش شانسی از سد این تیم گذشت.
خب حالا خودتون قضاوت کنید در تیمی که همه دفاع میکنند کاناوارو به جای اینکه سه نفر دفاع در کنار خود داشته باشد هفت نفر را کنار خود می بیند.(من منکر خوب بودن دفاع کاناوارو نیستم ولی الان قضیه توپ طلاست.)
اما واقعا چرا کاناوارو؟
آیا این آنری نبود که آرسنال را به فینال جام باشگاه های اروپا و فرانسه را به فینال جام جهانی رسوند؟حتما گل زیبای آنری به برزیل رو به یاد دارید؟برزیلی که همه منتظر بودند قهرمان جام بشه.آیا آنری نبود که یک تنه با یک پاس گل و یک گل زیبا کاناوارو و بوفون را از جام باشگاه های اروپا حذف کرد؟
آیا اگر ترزگه پنالتی رو گل میکرد و به هر صورت فرانسه قهرمان میشد باز هم کاناوارو صاحب توپ طلا میشد؟
واقعا اگر آقایان تصمیم گیرنده فقط اندکی بطور جدی و واقع بینانه با این انتخاب برخورد میکردند حق به حقدار نمیرسید؟آنری تنها فوتبالیست در جهان بود که هم در فینال جام باشگاه های اروپا و هم در فینال جام جهانی حضور داشت.آنری دیگه باید چیکار میکرد؟(گردن رستم رو میشکست یا شمشیر قورت می داد!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟)
البته باید قبول کرد که همیشه حق به حقدار نمیرسه و بعضی ها نه چشم بینا دارند و نه گوش شنوا.........
این مطلب رو هم خودم باید اضافه کنم:
چهارشنبه شب فیفا لیست سه نفر آخر که نامزد دریافت توپ طلای مرد سال فوتبال جهان هستند رو اعلام کرد که آنری جزو این سه نفر نبود.این امر حماقت و نفهمی کارشناسان فوتبال جهان را کاملا تایید کرد.
به نطر من مشکل آنری اینه که تو آرسنال بازی می کنه و تیمش رو رها نکرد تا به بارسلونا بره.
سزای وفاداری به باشگاه و رسوندن دو تیم(آرسنال و فرانسه) به دو فینال مهم همینه.
سزای به ثمر رسوندن سی و چند گل برای آرسنال در فصل گذشته در لیگ برتر و در جام باشگاه های اروپا همینه
.سزای دریبل کردن نصف بازیکنان رئال مادرید و گل زدن به پر افتخار ترین تیم اروپا همینه.
سزای حذف کردن یوونتوس(البته کاناوارو و بوفون)از جام باشگاه های اروپا همینه.
سزای حذف کردن اولین امید قهرمانی جام جهانی (برزیل و البته رونالدینیو)همینه.
باید به حال این فوتبال و این کارشناس ها گریست.شاید هم .......................
برگرفته شده از وبلاگ پادشاه هنری
+
نوشته شده در پنجشنبه 9 آذر1385ساعت 13:10 توسط احسان
|
